Spaarmoeder!

Welkom op het Blog van Spaarmoeder! Dit is een voortzetting van Spaarmoeder.blogspot.nl


Leave a comment

Penicillin

Toen ik nog niet zo lang blogde volgde ik het blog van Antoinette Coops. Zij was de liefde gevolgd en in Veneto gaan wonen en woont daar nu nog met haar geliefde en gezin. Op haar blog schreef ze over haar ontdekkingen op kookgebied en met mooie muziek en verhalen erbij. Na een grote golf van griep kookte ze Penicillin, een kippensoep met kruiden en groenten. Een echte krachtsoep die mensen op de been brengt. Als ware het penicilline. Het blog van Antoinette is inmiddels afgeschermd en alleen toegankelijk voor een select gezelschap. Maar ze heeft wel twee fantastische kookboeken geschreven, die je gewoon kunt bestellen. Een ervan is “Mangiano”.

Ik meende daarom dat Penicillin een Italiaans gerecht was, maar als ik op google zoek, wordt het aangeduid als een Joods recept. Hoe dan ook, een krachtige (vleesgetrokken) soep werkt bij griep en verkoudheid. Het verkwikt en maakt de luchtwegen vrij. Ik heb een voorliefde van ouderwets koken en stoven. Hoewel de gerechten vaak bepaald niet calorie-arm zijn, bevatten de gerechten veel goede stoffen.

Vleesgetrokken soepen bevatten carnosine, een krachtige anti-oxidant die in spieren en hersenen voorkomt. Carnosine daalt in het lichaam naarmate je ouder wordt. Vandaar dat mensen die heel bewust bezig zijn met longetivity vaak carnosine slikken. Mede omdat het de suikerspiegel helpt. Nou ja, zoek maar eens op zou ik zeggen.

Om er weer bovenop te komen kookte ik gisteren geen kippensoep, maar rundvleessoep van schenkels. In de supermarkt kun je soeppakketjes kopen met een mergpijpje. Persoonlijk vind ik de prijs naar verhouding te hoog, de kwaliteit matig en de mergpijp nogal klein. Schenkels (mergpijp met vlees eraan) of stukjes ossenstaart hebben veel meer te bieden in goede stoffen en vooral in smaak. En zijn per saldo vele malen goedkoper.

Een tijd geleden kwam ik erachter dat mijn buurman van vroeger (toen ik nog een klein spaarmeisje was), al geruime tijd een eigen vleesservice was begonnen op het industrieterrein en dat je vooraf kunt bestellen. In het assortiment zitten ook schenkels voor nog geen 5 euro per kilo. Ik kocht meteen een paar kilo, die ik hier in de vriezer stopte. Vandaag ging het laatste deel eruit en met een lepel azijn in de snelkookpan. Na de garing verwijderde ik de mergpijpjes en niet eetbare delen en sneed ik het vlees in stukjes en deed het terug in de pan.

Ik sneed en hakte de groente (stronk van de broccoli, prei, ui en wortelen) die ik nog had fijn en voegde dit met een zakje soepgroente met veel peterselie uit mijn vriezer toe aan het gegaarde vlees en vocht en voegde nog een liter extra water toe. Samen met een paar peperkorrels, thijm en rozemarijn en wat zout (naar smaak) liet ik dit goed trekken.

Inmiddels was de 3,5 liter soep verrukkelijk en krachtig geworden. Gisteren heb ik echt genoten van twee volle kommen. Eigenlijk soep zoals mijn moeder dat maakte )met groente uit onze eigen tuin en vlees van de buurman gekocht’. Zondagavond eten we hier thuis allemaal van. De rest gaat in soepkomporties in de vriezer. Fastfood van kwaliteit.


1 Comment

Het zou toch niet dat…

Na een heerlijk dagje fietsen, zon, zee en strand met de pubers, was er in de loop van de nacht ineens van alles aan de hand. Het zweet brak uit, de keel deed zeer en overal pijn, dat werd niet fijn. En bovenal de zorgen om wie je (hoewel volgens de regels) wel en niet hebt ontmoet in de dagen voordat je naar dat strand ging. Het zou toch niet dat…

Dat werd dus (weer) testen en de verlossende uitslag volgde de volgende dag en was zeer positief, want negatief. Yeah! En tegelijkertijd is het onbekende virus dat je kennelijk wel hebt er nog steeds en dat valt dan niet mee. De pubers namen mijn inmiddels ontstane doofheid en schorheid genadeloos op de hak en ik kon daar hartelijk om lachen, maar dat lachen deed dan weer wel (keel)pijn!

Dat herstellen ging en gaat ook nog niet zo vlug. Verschillende fases volg(d)en elkaar op. Steeds twee stappen vooruit, een stap terug. Ondertussen kwam de bevestiging dat de vervolgopleiding volgende week in aangepaste vorm toch door mag gaan. Daar wordt een mens blij van ( want behoefte aan groei en iets nieuws), maar ik realiseer me dat je dan dus wel echt fit moet zijn. Bij verkoudheid blijf je immers thuis.

Fingers crossed.


3 Comments

Le chien

Onze lieve hond wordt oud gelukkig. Hopelijk ook gelukkig oud. Is oud. En dat brengt ongemakken met zich mee. Ze moest over op nieuw voer. Beter voer. Voer zonder graan. Met alleen fruit, groente en vlees. Voer voor oude volwassen hondjes.

En zo geschiedde. Een vermogen voor 2 kg voer en een zakje koekjes. Maar…daar waar de gretigheid, de eindeloze honger altijd was, staat ze nu voor haar bak te kijken naar de inhoud. Van de bak naar mij. Van mij naar de bak. Van de bak weer naar mij. Neemt met lange tanden een brokje uit het bakje alsof het een spruitje is. En ik geloof het als je zegt dat ze liever het spruitje had gehad. En dan kijkt ze naar mij alsof ze wil zeggen “Hmm lekker gekookt mam!”, er niets van meent en bovenal de lieve vrede wil bewaren. Niet wil teleurstellen.

Och gossie.


1 Comment

Glimlachen

De dagen wissel(d)en zich steeds af met wat regen, zon, hagel, vorst en lichte sneeuw. Ik laaf me steeds aan de zon in mijn koffiepauzes, tijdens wandelingen en bij het werken in de tuin. Ik geniet van de planten die in bloei staan en de tulpen die zichzelf beschermen bij buitjes en de nachtelijke kou door de knoppen dicht te laten gaan. Zodra er ergens in huis een zonnestraal door het venster naar binnenkomt ligt onze hond erin. Het deed me allemaal glimlachen.

Het boodschappen doen deed me glimlachen. Ik mijd elke vorm van drukte, maar je ontkomt er niet aan als je net in de winkel komt en er een hoos aan mensen direct daarna hetzelfde idee hebben. Sta je toch ineens met heel veel mensen in een beperkte ruimte terwijl elders in het land op diverse locaties test- en fieldlabs/ evenementen zijn met een testverplichting voor en na het betreffende evenement dat zich in sommige gevallen ook nog eens in de frisse buitenlucht bevindt.

Zoonlief heeft een toetsweek waarvoor de school een locatie heeft gevonden vlakbij het vliegveld. Op school is te weinig ruimte om de toetsen corona-proof plaats te laten vinden en zodoende is de uitwijk-locatie een leegstaande autoshowroom. Op datzelfde bedrijvenpark is in een andere autoshowroom de lokale teststraat gevestigd. En in het oude kantoorpand van het netwerkbedrijf waar mijn vader heel wat dienstjaren op heeft zitten is sinds deze week een vaccinatie-locatie geworden. Voor mijn vader, die als eerste van de familie geprikt mag worden, ook even een moment om te glimlachen. Ik herinner me nog de bouw en de opening van het pand. Voor mijn vader erg leuk om even weer binnen te kunnen kijken. Wie had dat ooit gedacht!

Dochterlief gaat op kamp met school. Groep acht maakt dat ze nog sneller groeit en zich groot voelt. Haar pubertrekjes bevestigen het nog een beetje meer. Dat is soms best even pittig, maar dan ineens komt dat kleine meisje dat nog steeds in haar zit tevoorschijn. Komt ze op de bank tegen me aanhangen zoals ze altijd doet. Knuffel ik haar en moet ik glimlachen. Rijkdom!

En waar heb jij deze week van moeten glimlachen?


Leave a comment

Digitale Nationale Museumweek 2021 van 19 t/m 25 april

Aankomende week is het Museumweek. Dit jaar gaat dat digitaal en dat maakt dat je verschillende museumbezoeken kunt afleggen vanuit je eigen huis. Ik ben heel lang geleden eens naar het Anne Frank-huis geweest en dat wil ik wel weer eens gaan zien. Het aanbod is divers. Deelname is helemaal gratis. Er zijn ook bij de vele andere musea digitale bezoeken mogelijk.

Het thema van dit jaar is “Ontdek samen ons echte goud!” kijk bijvoorbeeld hier: https://museumcontact.nl/artikelen/nationale-museumweek-2021-2022

Aanrader!


7 Comments

Vlinderwandeling

Gisteren liep ik een route in de nabije omgeving. Ja, ik ging wel kort de auto in om bij het startpunt in een woonwijk te komen. De route was volgens de informatie op de website 6-7 km. Het leidde me langs prachtige vergezichten, maar er waren ook extra kronkels en lussen aangebracht op kleinere open terreinen. Het was een vlinder-insectenroute en die leidde me ook langs een pad over de geluidswal langs de snelweg. Als ik daar nu langsrijd en ik zie mensen, dan weet ik waarom.

Uiteraard was er geen vlinder te zien, want daarvoor is het nog te vroeg. Maar het is een goede start van een reeks aan wandelingen langs deze route. Als je om de zoveel weken dezelfde route loopt, zie je de verschillen in de natuur. Omdat het een vlinder- en insectenroute is, is te verwachten dat de bermen niet gemaaid worden. Ik kan nu al uitkijken naar het kruidenrijkgrasland dat ik kan gaan zien groeien per bezoek.

Het leek erop dat de kronkels en lussen later aan de wandeling waren toegevoegd in het kader van “hier zijn ook veel insecten”. En op een gegeven moment keek ik hoe lang ik al had gelopen en bleek ik al op ruim 5 km te zitten… terwijl ik gevoelsmatig op de helft moest zijn als ik weer naar de auto zou lopen. Dat bleek aan het einde van de wandeling te kloppen. 11,4 km had ik gelopen, mede omdat ik 1 stukje verkeerd had gelopen. Dat is toch iets meer dan 6-7 km.

Heerlijk om zo even eruit te zijn. Vooral omdat de wind echt wat meer aanwezig was en me echt “schoonwaaide” toen ik langs de velden liep. Heel even was er een kort buitje en zelfs een beetje hagel. Maar geheel conform de buienradar bleven de echte zware buien uit. Toen ik weer thuis kwam en binnen was, volgde direct een hevige bui. Het voelde heerlijk behaaglijk om weer thuis te zijn en met de kinderen een kopje thee te drinken en zelfgemaakte appeltaart te eten. Uiteindelijk ben je maar even weggeweest en voelt het alsof je een hele dag weg bent geweest. Echt er even uit.


Leave a comment

Maart roert zijn staart

De maand februari vloog voorbij. Maart diende zich aan. Langzaam worden we door 2021 geloodst. Afgelopen week blies maart ook alweer zijn laatste volle week van de maand uit. De tijd vliegt! Aankomende nacht gaat de klok weer een uur vooruit. Nog iets meer licht, ik ga er van genieten.

Mijn wandelconditie is in maart vooruit gegaan. Heerlijk om na het eten even de benen te strekken. In de weekenden probeer ik graag een nieuwe route uit in de nabije omgeving. De aankomende periode trekt het Reestdal, een gebied dat Drenthe en Overijssel verbindt en scheidt. Vaak loop ik eerst een route zonder de kinderen en indien geschikt voor Pubers probeer ik ze daarna mee op sleeptouw te nemen. Ik ben benieuwd.

Afgelopen week was ik sinds maanden voor het eerst weer eens op kantoor voor iets dat niet digitaal afgedaan kon worden. Dat voelde gekkig en vertrouwd tegelijkertijd. Een vast aantal mensen kan niet vanuit huis werken en toen ik aan een van hen vertelde hoe gek het voelde, gaf hij aan dat het voor hen zo hetzelfde was gebleven dat ze het zich niet voor kunnen stellen dat het ook wel fijn kan zijn om thuis te werken.

Langzaamaan verrijst de keuken. Ik vond zowaar tijd om de (gevoelsmatig oneindige hoeveelheid) lades van mijn nieuwe keuken in elkaar te zetten. Aankomende week ben ik voornemens om de rails in de kastjes te plaatsen zodat de lades ook gebruikt kunnen worden. Nog steeds heb ik de benodigde onderdelen van Ikea niet ontvangen om de keuken echt te installeren. Bij de onderdelen die door mijn handen zijn gegaan zag ik waar alles vandaan komt: Spanje, Costa Rica etc. En hoewel ik gekozen heb voor een keuken die aangeprezen wordt als duurzaam, want gerecycled materiaal, zorgen die fabricagestickers ervoor dat het allemaal een stukje minder duurzaam aanvoelt dan waar ik vanuit ging. Daar had ik dan weer niet goed opgelet.

Afgelopen week “verbaasde” ik me over het IMF dat geld gaat bijdrukken. Samen met de nog te verwachten gevolgen van de C-tijd waar we inzitten, zal de inflatie hoog zijn de aankomende jaren en zullen de lonen niet meestijgen. En denk ik bij het vastliggende schip in het Suezkanaal dat ( net als Corona) er steeds iets meer voor te pleiten is ( naast milieuaspecten) om productielijnen in Europa te handhaven, terug te halen, dan wel op te zetten. Mits we allemaal de prijs willen betalen….en dat maakt dat ik denk dat het niet realistisch is dat het gaat gebeuren. Maar wieweet….

Sinds lange tijd ben ik weer bij “mijn” kapper geweest. De absentietijd had niets met Corona te maken overigens, met mijn lange gezonde haar ga ik gewoon niet zo vaak naar de kapper in een jaar. Ze wist me wel heel netjes te vertellen dat het goudblond steeds meer zilver bevatte. Ik moest lachen en vertelde haar dat ik net in een beleggersblaadje had gelezen dat zilver evenveel of zelfs nog wel eens meer waard kon worden dan goud vanwege het gebruik ervan in alle “milieuvriendelijke’ apparatuur heden ten dage. Die had ze nog niet eerder gehoord. Maar ondanks die gedachte bedek ik het zilver voorlopig toch maar wel weer met een goudkleurtje 🙂

Sinds een paar maanden verdiep ik mij in de wereld van de cryptomunten. Het is niet dat ik er enorm in beleg, maar wel dat ik niet eerder mij erin verdiept had en ik toch graag wilde weten wat het inhoudt. Ik liet mij via Webinars “gratis’ inwijden in de wereld van blockchain als alternatief van het huidige monetaire systeem, maar ze kwamen allen niet verder dan een bepaald punt waarna je voor het vervolg uiteraard toch (niet in cryptomunten) moet betalen. Uiteraard verdiepte ik mijn kennis verder door te blijven zoeken op internet, maar het beste inzicht gaf een bevriende belegger die mij in zijn eigen portefeuille (dat heet dan Wallet) meenam. Ik leerde over lange termijnen en Quick money. Interessante gedachte dat er over een aanzienlijke periode zelfs in America in winkels betaald kan worden met Cryptomunten. Waarmee je waarschijnlijk weer een belangrijke hint hebt gekregen om in een blockchain te investeren die dat mogelijk maakt;)

Maar genoeg over onze kleine wereld alhier…..fijn weekend!


2 Comments

In de lente gaat het groeien

In de tuin stond precies op de eerste lentedag 1 tulp te bloeien, als dat geen toeval is! In de wei waar ik langsreed stonden al wat wiebelige lammetjes en in mijn vriendenkring is hooikoorts, dan wel pollenallergie weer onderwerp van gesprek. Je kunt nergens zeker van zijn, dus er wordt weer heel wat af getest. Groei en bloei 🙂

Ook in huis is er groei en bloei. Mijn twee pubers lijken elke nacht weer een stukje te groeien zowel in lengte als als mens. En nu op school de lessen weer (gedeeltelijk) in de klas worden gehouden in plaats van digitaal, bloeien beide kinderen verder op. Dochterlief ging van jurken en rokjes over op broeken, zoals dat gaat op die leeftijd. En zoonlief begon over bovenlipdons 🙂

Elk gaatje dat in de keuken wordt dichtgesmeerd, elk stukje dat geschuurd wordt, zorgt ervoor dat de keuken ook een stukje groeit in de richting waar het naartoe moet. De e-mail van Ikea gaf alleen nog weinig hoop op een snelle levering van de laatste onderdelen, maar we blijven er maar in geloven.

Ook merk ik dat ikzelf groei, gegroeid ben. Mijn drukke bestaan van moeder, dochter, zus, goede vriendin, werkneemster, lid van de ondernemingsraad, student, huisbezitster, buurtbemiddelaar en ergens nog gewoon als mezelf, deed me ook het afgelopen jaar weer groeien. Steeds dienen zich nieuwe dingen aan. Gebeurtenissen, kansen mogelijkheden. De opleidingen die ik heb gevolgd en de opleiding die ik nog volg verruim(d)en mijn blik en verrijken mijn leven.

Ik ben benieuwd wat voor groei er verder aan zit te komen dit jaar. Ik hoop iets in de liefde.


4 Comments

De keuken in 10 delen

Hoewel ik vorig jaar nog zo lyrisch was over het opknappen van mijn donkereiken keuken, bleek de krasvastheid van de speciale keukenverf niet te zijn wat het moest zijn. Alle voorbereidingsadviezen waren ter harte genomen, maar het mooie resultaat vervaagde, zeker toen toch ook apparatuur vervangen moest worden en de maten lastig bleken te zijn. Of wel zou het een dure grap worden om het weer goed te krijgen, of kon er over worden gegaan op een andere keuken.

Ikea werd het. Zwart antraciet. Kungsbacka om precies te zijn en de levering kon al heel snel. Sommige onderdelen zouden kort daarop nog na de eerste levering afgeleverd worden. Dus begon het afbreken van de scheidingsmuur tussen woonkamer en keuken, wat echt zoveel doet met het ruimtelijk gevoel in je huis! De oude keuken werd gereduceerd tot de allerlaatste onderdelen die noodzakelijk waren om toch nog iets te kunnen doen, zonder dat het echt kamperen werd. In twee stellingkasten stonden de spullen die eerst een hele keuken vulden. Die kasten zijn praktisch en kunnen later worden gebruikt in de schuur of in de berging op zolder. De onderdelen van de oude keuken wachtten in de tuin tot toch ook echt de laatste onderdelen het huis uit konden en de container besteld kon worden waar alles in kon worden gedaan.

De installateur die in huis werd gehaald om de meterkast te vervangen (zodat 3-fasen aangesloten kon worden), de extra leidingen aan te leggen en de gasaftakking weg te halen, bleek zijn taken “wat” licht op te nemen. Dat gaf een déjà vu momentje met eerdere verbouwingen in een vorig leven en ik kan je vertellen dat dat in het geheel niet zonder stress verloopt. Een andere installateur herwon mijn vertrouwen in een goede afloop en heeft deze week alles netjes aangelegd.

De bouw- en sloopafvalcontainer werd besteld, afgeleverd, door de kinderen en mij gevuld en weer opgehaald. Dag oude keuken! De oude apparaten zou ik zelf nog wegbrengen, maar toen de rvs gootsteen zichtbaar in de container lag, belde iemand aan of hij die mee mocht nemen. De beste man nam met liefde ook de oude koelkast, afzuigkap en gaskookplaat mee. En zo was dat klusje geklaard zonder dat ik zelf er iets aan moest doen. Daar wordt een mens blij van.

Overigens loont het om goed op internet te speuren waar je het goedkoopst een container kunt bestellen. Het scheelde mij 10%, zo’n 80 euro, wat ik veel geld vind voor iets wat je weggooit. De prijzen van de verschillende aanbieders verschillen per regio.

De keuken kan helaas nog steeds niet geplaatst worden omdat essentiële onderdelen van de keuken nog steeds niet afgeleverd kunnen worden door Ikea. Al word ik wel netjes op de hoogte gehouden door Ikea. Ik probeer alles zo ver mogelijk voor te bereiden. De kastjes zijn inmiddels wel in elkaar gezet en staan sindsdien opgestapeld in mijn woonkamer/ keuken. Ook staan de dozen van de afzuigkap, het inductiefornuis, de zwartgranieten gootsteen enz. (die ik niet bij Ikea had besteld) in mijn woonkamer. En dit weekend ga ik de muren netjes maken.

Gelukkig had ik voor de nieuwe keuken gekozen voor een inductiefornuis, in plaats van een inductieplaat en losse oven. Nu deze week de elektra echt in orde is, staat deze sinds een dag te pronken in de verder lege keuken kan er weer normaal gekookt worden in plaats van op campingplaatjes.

Had ik al gezegd wat voor chaos het een en ander geeft in huis? 🙂


3 Comments

De 10-minutendateprijs

Na maanden in geen andere winkel te zijn geweest dan wekelijks de supermarkt, besloot ik me dan toch op te geven voor een 10-minutendate om te winkelen bij de Action. “Click & collect” was ook een optie geweest, maar ik had klus-spullen op mijn verlanglijstje staan die niet onder “click & collect” op te halen waren. Het duurde dagen voordat ik me kon inschrijven, maar een dorp verderop bleek er toch nog een gaatje te zijn. Nou…alsof je een prijs van gratis winkelen had gewonnen! Maar helaas dat was dan weer niet zo.

10 minuten voor mijn 10-minutendate stond ik samen met 3 andere mensen in het getapete vak voor de winkel te wachten op het moment dat we naar binnen mochten. Vooraf kregen we uitleg hoe het in zijn werk ging. Toen we naar binnen gingen werd omgeroepen dat onze 10 minuten winkeltijd inging, na 5 minuten werd omgeroepen dat de helft van de tijd om was en twee minuten voor tijd werd je opgeroepen om naar de kassa te gaan. Dat voelde als 8 minuten winkeltijd waarin ik samen met de andere 3 mensen met een lijstje de winkel afspeurde. Helaas niet alles van het lijstje was aanwezig en ik kwam niet toe aan de knutselspullen voor dochter. Maar weer een ervaring rijker. Aankomend weekend maar weer een date met mezelf: schuren en plamuren.